Als de dood zucht - Lex Paleaux
- Kim Coenen
- 1 uur geleden
- 3 minuten om te lezen
Ik kreeg van Uitgeverij AmboAnthos een recensie-exemplaar van deze veelbelovende roman. Dank je wel.
Nederlands | Paperback | 9789026372476 | 24 februari 2026 | 200 pagina's Uitgeverij AmboAnthos | Prijs € 17,50
Voor het lezen:
Na het lezen van Winterwater kon ik niet wachten om te beginnen aan de tweede roman van Lex Paleaux, die – net als zijn eerdere werk – verscheen bij Uitgeverij Ambo|Anthos en waarvan ik het geluk had een recensie-exemplaar te mogen ontvangen. Zowel Liften naar de hemel als Winterwater vielen enorm in de smaak, dus mijn verwachtingen voor deze nieuwe roman zijn hooggespannen.
Het verhaal:
Wanneer Frank wordt opgenomen in een psychiatrische jeugdkliniek, laat hij noodgedwongen alles achter wat vertrouwd is. Wat hem daar te wachten staat, weet hij niet – behalve dat terug geen optie meer is.
Achter gesloten deuren ontmoet hij zeven andere jongeren, ieder met hun eigen littekens, angsten en woede. In een wereld waar regels de dagen bepalen en vertrouwen schaars is, lijken ze veroordeeld tot een eenzame strijd tegen hun verleden, de begeleiding en vooral zichzelf.
Maar langzaam, bijna ongemerkt, vinden ze elkaar. Wat begint als voorzichtig aftasten, groeit uit tot een verbond dat even broos als krachtig is. Samen zoeken ze naar houvast in een omgeving die weinig ruimte laat voor zachtheid – en ontdekken ze hoe gevaarlijk én noodzakelijk verbondenheid kan zijn.
In deze indringende, filmisch geschreven roman toont Boekhandelsprijswinnaar Lex Paleaux opnieuw zijn meesterschap. Een beklemmend en ontroerend verhaal over vriendschap, veerkracht en de vraag hoeveel licht er kan bestaan op de donkerste plekken.
Mijn ervaring:
Wat een meeslepend, indringend en pakkend verhaal. Ook deze keer weet Lex Paleaux me weer te raken met een roman die je niet alleen leest, maar echt beleeft. Het is rauw en ontroerend, met een filmische kracht waardoor je alles voor je ziet terwijl je leest.
Lex Paleaux schrijft toegankelijk, maar met duidelijke diepgang. Zijn taal is direct en helder, en juist daardoor komt het verhaal extra binnen. Tussen de zware momenten door weet hij subtiel humor te verwerken. Die humor voelt natuurlijk en maakt de personages menselijk in al hun eigenaardigheden en verdriet. Het zorgt voor lucht, zonder dat het afbreuk doet aan de ernst.
Het verhaal speelt zich af in een psychiatrische jeugdkliniek in de jaren negentig. Acht jongeren proberen daar ieder op hun eigen manier grip te krijgen op hun leven. Dat zorgt voor spanning, botsingen en ook bijzondere verbondenheid binnen de groep. De korte hoofdstukken houden het tempo hoog. Je blijft doorlezen, nieuwsgierig naar wat er met hen zal gebeuren.
Alle acht dragen ze hun eigen rugzak. Trauma’s, verlies en pijn vormen hun achtergrond, maar ieder heeft ook zijn of haar eigen manier om te overleven. Frank staat centraal. Na het ingrijpende verlies van zijn ouders en voogd voel je zijn verdriet en verwarring door alles heen. Toch zijn ook Quintin, Fenna, Joachim, Felix en de anderen veel meer dan bijfiguren. Ze zijn kwetsbaar en scherp tegelijk, en je leert hen gaandeweg echt kennen.
De kracht van dit boek zit voor mij in de psychologische gelaagdheid en de dynamiek tussen de jongeren. Ondanks alles blijven het jongeren die zoeken naar wie ze zijn en waar ze bij horen. De focus ligt niet op de kliniek, maar op hun onderlinge relaties en innerlijke strijd. Dat maakt het verhaal indringend en soms confronterend. Het roept veel emoties op en vooral het slot blijft hangen.
Als de dood zucht is een indrukwekkende en toegankelijke roman met diepgang. De personages en hun onderlinge band maken het verhaal sterk en geloofwaardig. Een boek dat raakt, intrigeert en nog lang in je hoofd blijft zitten.
Opmerkingen