De verdwenen dagen - Suzette Boyer
- Kim Coenen
- 1 dag geleden
- 2 minuten om te lezen
Ik kreeg de kans van Uitgeverij Clavis een recensie-exemplaar van dit veelbelovende jeugdboek. Dank je wel.
Nederlands | Hardcover | 9789044857030 | 28 november 2025 | 328 pagina's Uitgeverij Clavis | Prijs ā¬ 21,95
Voor het lezen:
Door Uitgeverij Clavis ben ik verrast met een recensie-exemplaar van dit veelbelovende en mysterieuze jeugdboek. Hartelijk dank daarvoor. Het boek heeft een intrigerende, uitnodigende en bijzondere cover. De combinatie van zachte pasteltinten in de lucht en het met grafietpotlood getekende landschap vormt een sterk en opvallend contrast. Dit wekt direct de verwachting van een bijzonder en verrassend jeugdboek.
Het verhaal:
āWhat the fā¦?ā Renzoās stem is niet meer dan een fluistering wanneer hij met grote ogen naar het papier staart. Twee woorden branden in zijn hoofd: HELP ME.
Tijdens een schooluitstap ontdekt Renzo een geheimzinnig dagboek. Iemand uit een ver verleden roept zijn hulp in en die smeekbede laat hem niet meer los. Samen met zijn tweelingzus Iris en hun vrienden Mike en Myrthe raakt Renzo verstrikt in een levensgevaarlijk avontuur vol raadsels en duistere geheimen.
Wat begint als een onschuldige vondst, voert hen terug naar Frankrijk in 1348, midden in de allesverwoestende pestepidemie. Kunnen ze het mysterie ontrafelen voordat het te laat is? Voor lezers vanaf 12 jaar.
Mijn ervaring:
Wat heb ik genoten van De verdwenen dagen. Het is een bijzonder, aangrijpend en tegelijk spannend en avontuurlijk jeugdboek dat me vanaf de eerste pagina wist mee te nemen. De schrijfstijl van Suzette Boyer is vlot, beeldend en heel toegankelijk. Zonder moeite word je het verhaal ingezogen. De spanning bouwt zich rustig op, maar ondertussen voel je als lezer steeds dat er gevaar dreigt. Dat onderhuidse gevoel, gecombineerd met emotie en twijfel, maakt dat het verhaal echt binnenkomt.
De personages voelen levensecht aan. Renzo is een sterke en herkenbare hoofdpersoon: nieuwsgierig en moedig, maar ook onzeker en bang wanneer hij voor moeilijke en ingrijpende keuzes komt te staan. Juist die kwetsbaarheid maakt hem zo geloofwaardig. De band met zijn tweelingzus Iris is mooi uitgewerkt. Hun relatie, waarin liefde en wrijving elkaar afwisselen, zorgt voor een fijne dynamiek. Ook Mike en Myrthe hebben duidelijk hun eigen plek in het verhaal. Samen maken ze een ontwikkeling door die goed te volgen en overtuigend is.
Het verhaal is zorgvuldig opgebouwd en zit slim in elkaar. Steeds worden er nieuwe vragen opgeworpen, waardoor je blijft doorlezen. De sprong naar Frankrijk in 1348 vond ik bijzonder spannend en ook confronterend. Het is duidelijk dat de historische achtergrond goed is uitgewerkt en geloofwaardig aanvoelt. Themaās als vriendschap, verantwoordelijkheid, angst en de gevolgen van keuzes lopen als een rode draad door het verhaal. Vooral de morele dilemmaās en het besef dat ingrijpen in het verleden invloed heeft op de toekomst geven het verhaal extra diepgang en emotionele kracht.
De verdwenen dagen isĀ een meeslepend en verrassend jeugdboek dat niet alleen spannend is, maar je ook aan het denken zet. Het is een verhaal dat je bijblijft en nog even in je hoofd blijft rondspoken nadat je het boek hebt dichtgeslagen. Een absolute aanrader voor lezers die houden van mysterie, avontuur en verhalen met gevoel.
Opmerkingen