Honger - Johanna Van Veen
Deze veelbelovende paranormale thriller lag al even klaar om gelezen te worden.
Nederlands | Paperback | 9789401624572 | 20 mei 2025 | 304 pagina's Xander Uitgevers | Prijs € 21,99
Het verhaal:
Een veenlijk wordt opgegraven. Een vrouw stopt met eten. En dan begint haar honger pas echt.
Drenthe, 1887. Wanneer op het landgoed van Sarah Schatteleyn een veenlijk wordt ontdekt, verandert alles. Sarah weigert te eten, mompelt vreemde woorden en raakt volledig geobsedeerd door het eeuwenoude lichaam.
Terwijl haar toestand verslechtert en het gesticht dreigt, gaat haar tweelingzus Lucy op zoek naar antwoorden. Maar hoe dichter ze bij de waarheid komt, hoe angstaanjagender Sarahs gedrag wordt. Haar woede groeit. Haar honger ook.
Is Sarah ziek, verliest ze haar verstand… of is er iets uit het veen ontwaakt dat nooit gevonden had mogen worden?
Mijn ervaring:
Een beklemmend, duister en heerlijk ongemakkelijk verhaal dat je steeds verder in zijn greep krijgt. Een opgegraven veenlijk, een afgelegen landgoed in het Drenthe van 1887 en een vrouw die weigert te eten: het uitgangspunt wist direct mijn nieuwsgierigheid te wekken. En geloof me, dit verhaal wordt alleen maar gruwelijker, duisterder en vooral… hongeriger.
Johanna van Veen heeft een beeldende en toegankelijke schrijfstijl en weet de negentiende-eeuwse setting overtuigend tot leven te brengen. Het landgoed, het veen en de maatschappelijke beperkingen van die tijd versterken de beklemmende sfeer. Brieven, dagboekfragmenten en nieuwsberichten tussen de hoofdstukken zorgen voor afwisseling en laten het mysterie rondom het veenlijk langzaam verder openbreken.
Centraal staan de tweelingzussen Lucy en Sarah. Wanneer Sarah ernstig ziek wordt en zich steeds vreemder gedraagt, weigert Lucy haar op te geven. Hun relatie vond ik een van de sterkste elementen van het boek. Lucy ziet haar zus veranderen, maar blijft zich vastklampen aan de vrouw die ze ooit was. Liefde, angst, schuldgevoel en loyaliteit raken steeds meer met elkaar verweven. Ook dragen beide vrouwen hun eigen geheimen met zich mee, waardoor hun relatie psychologisch veel gelaagdheid krijgt.
De opbouw is aanvankelijk rustig. Johanna Van Veen neemt de tijd voor haar personages, hun onderlinge verhoudingen en vooral voor dat steeds sterker wordende gevoel dat er iets niet klopt. Juist doordat lang onduidelijk blijft of Sarah lichamelijk ziek is, haar verstand verliest of dat er werkelijk iets bovennatuurlijks speelt, bleef ik nieuwsgierig. Gaandeweg neemt het tempo toe en maakt de sluimerende dreiging plaats voor behoorlijk expliciete horror. Bloed en lugubere, soms ronduit smerige scènes worden daarbij absoluut niet geschuwd.
Onder al die gruwelijkheden zit verrassend veel emotie. Honger zet je aan het denken over hoe ver je zou gaan voor iemand van wie je houdt. Over de bijzondere band tussen zussen, maar ook over obsessie, verlies en identiteit. Daarnaast speelt de positie van vrouwen in de negentiende eeuw een belangrijke rol. Hierdoor kreeg het verhaal voor mij veel meer diepgang dan ik vooraf van een horrorthriller had verwacht.
Honger is een duister, beklemmend en heerlijk ongemakkelijk verhaal. De rustige start groeit uit tot een steeds grimmiger verhaal waarin historische sfeer, psychologische spanning en bloederige horror sterk samenkomen. Vooral de intense band tussen Lucy en Sarah geeft het verhaal een menselijk en emotioneel hart. Absoluut geen boek voor lezers met een zwakke maag, maar juist daardoor eentje die niet snel uit je hoofd verdwijnt.
Opmerkingen